هیوا شبکه

آموزش تخصصی شبکه و امنیت

هیوا شبکه

آموزش تخصصی شبکه و امنیت

۴ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «پارتیشن بندی دیسک» ثبت شده است

  • ۰
  • ۰

GPT یا GUID Partition Table یا Globally Unique Identifier Partition Table چیست!!

سلام به همه شما دوستان و همراهان همیشگی هیوا

همانطور که در آموزش MBRیا Master Boot Record چیست و چه کاربردی دارد؟ خواندید، بر روی دیسک بخش یا بخش هایی وجود دارد که اطلاعات از قبیل نوع Partition ها، اندازه پارتیشن ها و Volume ها، نوع فایل سیستم به کار برده شده برای آن ها، پارتیشن های Active و اطلاعاتی از این دست در آن جا ذخیره می شود.

اما این که این بخش ها کجای دیسک هستند و چگونه این اطلاعات را ذخیره و بازیابی می کنند موضوعی است که ما را به MBR یا GPT بودن دیسک می رساند. MBR و GPT هر دو Partition Style هایی هستند که برای دیسک به کار برده می شوند. گفتیم که انتخاب MBR یا GPT برای دیسک مانند انتخاب FAT32 یا NTFS است برای پارتیشن.

GUID Partition Table چیست؟

GUID Partition Table یا GPT معماری جدیدی برای پارتیشن بندی دیسک است که از Globally Unique Identifier ها یا شناسه های یکتای عمومی استفاده می کنند. GPT برای رفع محدودیت هایی MBR ارائه شده است و جایگاه ویژه ای در UEFI که جایگزینی برای BIOS است، دارد. در آموزش های آینده به مقایسه UEFI و BIOS خواهیم پرداخت.

Globally Unique Identifier یا GUID چیست؟

GUID به عنوان یک شماره مرجع در نرم افزار ها نقش بازی می کند، مثلا در Database ها. GUID معمولا به عنوان یک عدد 128 بیتی و به صورت Random تولید می شوند و در قالب یک عدد 32 رقمی Hexadecimal ذخیره می شود. عدد زیر مثالی از یک GUID است:

83AB4831-7CCE-4069-A4BD-08005B41310E

چرا باید از GPT استفاده کنیم؟

برخلاف MBR که بیشترین تعداد پارتیشن در آن 4 تا است و اگر پارتیشن های بیشتری بخواهیم به صورت منطقی و درون پارتیشن Extended ایجاد می شود، در GPT می توان تا 128 پارتیشن Primary مستقل از هم ایجاد کرد. البته باید به این نکته هم اشاره کرد که یک پارتیشن به عنوان EFI System Partition، یک پارتیشن برای Microsoft Reserved و دو پارتیشن هم برای دیسک های Dynamic کنار گذاشته می شود. بنابراین 124 پارتیشن قابل استفاده باقی خواهد ماند.

در GPT اطلاعاتی که برای سیستم عامل حیاتی هستند در پارتیشن ها قرار می گیرد و نه در سکتور های مخفی و بخش های پارتیشن بندی نشده. در GPT پارتیشن ها و سکتور های مخفی مجاز نیستند. GPT از دو Partition Table که یکی اصلی و دیگری بک آپ است، بهره می برد. همچنین برای حفظ سلامت و یکپارچگی پارتیشن ها از فیلدهای CRC32 استفاده می کند.

برخلاف MBR که از CHS Addressing یا Cylinder-Head-Sector Addressing استفاده می کند، GPT از LBA یا Logical Block Addressing پیشرفته بهره می برد.

ظرفیت GPT چقدر است؟

بر خلاف دیسک MBR که در آن حداکثر اندازه Volume تا 2 TB است و در حالت های خاص می توان تا 3 TB رساند، دیسک GPT توانایی ایجاد پارتیشن با حداکثر اندازه 18 EB یا 18,000,000 TB را داراست.

چه تعداد پارتیشن می توان بر روی دیسک GPT ساخت؟

در حالت تئوری نامحدود است. اما پیاده سازی سال 2001 مایکروسافت از GPT، ظرفیت 128 پارتیشن را دارد. دلیل این محدودیت به دلیل محدودیت فضای اختصاص داده شده برای نگهداری اطلاعات پارتیشن هاست.

آیا یک دیسک می تواند هم GPT و هم MBR باشد؟

خیر. البته دیسک های GPT دارای بخشی به نام Protective MBR هستند تا برنامه های قدیمی ای که با دیسک های GPT سازگاری ندارد توانایی کار داشته باشند.

Protective MBR چیست؟

Protective MBR بر روی دیسک، از سکتور 0 شروع می شود و نسبت به GPT Partition Table مقدم تر است. MBR در بر دارنده پارتیشنی از نوع 0xEE است که کل دیسک را پوشش می دهد و مانند چیزی است که در GPT disk Entry Array قرار دارد (البته صرفه نظر از تعداد پارتیشن ها).

ادامه مطلب

  • hiva shabake
  • ۰
  • ۰

ساخت ویندوز به صورت apply image (بخش دوم)

سلام به شما همراهان همیشگی هیواشبکه. با ادامه ی مبحث apply image در خدمت شما هستیم.

11.برای مشاهده پارتیشن ها، دستور list partition را وارد کرده و enter را می زنیم.

apply-image_files-17

12. Partition 2 درایو ویندوز می باشد، که با دستور select partition 2 آن را انتخاب می کنیم.

apply-image_files-18

13.برای اینکه یک partition را format کنیم در ابتدا باید آن را انتخاب کنیم. در مرحله قبل ما این کار را بوسیله دستور select partition 2 انجام دادیم. برای اینکه مطمئن شویم partition 2 به حالت انتخاب در آمده است، یک بار دیگر دستور list partition را وارد کرده و enter می کنیم.

apply-image_files-19

14.اکنون با استفاده از دستور زیر، partition انتخاب شده را فرمت می کنیم.

Format fs=ntfs quick

apply-image_files-20

15.دستور active را برای فعال کردن partition 2، وارد کرده و enter می کنیم.

apply-image_files-21

16.دستور exit را اجرا می کنیم تا از محیط diskpart خارج شویم.

ادامه مطلب

  • hiva shabake
  • ۰
  • ۰

 

آموزش دستورات Diskpart – بخش اول

 همواره در طول تاریخ یکی از حساس ترین و ترسناک ترین کارها در کامپیوتر ، مدیریت هارد دیسک بوده است. پارتیشن بندی ، فرمت کردن یک پارتیشن ، اتصال دو پارتیشن به هم ، جدا کردن پارتیشن ها از یک دیگر، مدیریت بیش از یک هارد دیسک، دیسک های داینامیک ، دیسک های مجازی ، پنهان کردن یک درایو از دست بیگانگان و ... همه و همه بخشی از مدیریت هارد دیسک می باشند. در همین حوزه بسیاری از نرم افزار ها نیز برای آسانتر کردن مدیریت هارد دیسک وارد میدان می شوند. نرم افزار هایی مانند Acronis و EaseUS که به احتمال زیاد با آن ها آشنا هستید. یکی دیگر از ابزار های کارا در مدیریت هارد دیسک، Disk Management خود ویندوز است که بدون شک یکی از قدرتمند ترین ابزارهای مدیریت دیسک می باشد، هر چند ممکن است کمتر کاربری از ویژگی های آن آگاه باشد. کار با Disk management از جمله مباحثی است که در دوره MCITP در Configuring Windows 7 در حوزه مدیریت دیسک ها در کلاینت و در Application Infrastructure در حوزه مدیریت دیسک ها در سرور مفصلا بحث می شود.

یکی دیگر از قدرتمندترین ابزارهای مایکروسافت برای مدیریت دیسک ها Diskpart است که از توانایی ها و مزایای بیشتری نسبت به Disk management برخوردار است و ما در گروه آموزشی هیوا شبکه قصد داریم تا شما را با این ابزار هیجان انگیز و قدرت مند آشنا کنیم .

Diskpart چیست ؟

Diskpart یک ابزار خط فرمان یا به اصطلاح Command-Line ای برای مدیریت دیسک ها و پارتیشن ها است که از Windows 2000 جایگزین fdisk شد.

diskpart ابزاری مستقل از CMD است و پوسته یا Shell مختص به خود را دارد هرچند این پوسته شبیه به CMD است. برای درک بهتر موضوع CMD را در حالت عادی ( غیر Administrator ) اجرا کنید. در خط فرمان عبارت diskpart را تایپ و Enter کنید. خواهید دید که یک پنجره خط فرمانی جدید برای شما باز می شود که دستورات CMD در آن کار نمی کند.

شروع کار با Diskpart

همانطور که قبلا گفتیم Diskpart ابزار قدرتمندی است و درصورتی که کاربر مهارت لازم برای کار با آن را نداشته باشد ، ممکن است باعث آسیب رساندن به دیسک ها و پارتیشن ها و اطلاعات ذخیره شده در آن ها شود. به همین دلیل به طور پیشفرض برخی از قابلیت های Diskpart غیر فعال است و تنها زمانی فعال می شوند که در سطح Administrator اجرا شود.

برای اجرای Diskpart در سطح Administrator به دو روش می توانید عمل کنید:

روش اول : که اکثر کاربران از این روش استفاده می کنند به این صورت است که ابتدا CMD را با Run as Administrator باز کنید و سپس DiskPart را تایپ و Enter کنید.

روش دوم: در Start ویندوز DiskPart را جست وجو کنید. پس از آن که DiskPart.exe ظاهر شد آن را با Run as Administrator باز کنید.

در صورتی که بخواهید قبل از بالا آمدن سیستم عامل و در محیط Boot از آن استفاده کنید، کامپیوتر تان را با DVD ویندوز یا WinPE بوت کنید. در DVD ویندوز وقتی به بخش انتخاب پارتیشن رسیدید کلیدهای Shift+F10 را بزنید تا CMD باز شود. سپس DiskPart را تایپ کنید. به تصویر زیر توجه کنید:

دستورات DiskPart به ترتیب الفبا

توجه: برای بکار بردن اغلب فرمان ها نیاز به فرمان های جانبی است.در تصاویر این متن آموزشی، فرمان اصلی با رنگ زرد و فرمان های جانبی با رنگ سبز مشخص شده اند.

توجه2: در صورتی که قصد اجرا و تست دستورات آموزش داده شده در این مقاله را دارید، پیشنهاد می کنیم حتما از نرم افزار های مجازی سازی مانند VirtualBox ، Hyper-V یا VMWare و در صورت عدم دسترسی به آن ها از یک فلش مموری استفاده کنید. تست این دستورات بر روی Disk اصلی کامپیوترتان ممکن است باعث پاک شدن و از دست رفتن اطلاعات گردد.

Active

Active کردن یک پارتیشن در یک دیسک Basic به این معناست که Loader کامپیوتر باید از این پارتیشن برای راه اندازی سیستم عامل استفاده کند. به عبارت دیگر به کامپیوتر می فهمانیم که فایل های مورد نیاز برای راه اندازی سیستم عامل در این پارتیشن قرار دارد.

در صورتی که به روش معمولی ویندوز نصب می کنید ، حتما توجه کرده اید که برای نصب ویندوز 7 یک پارتیشن 100 مگابایتی و برای ویندوز 8 یک پارتیشن 350 مگابایتی به طور خودکار ایجاد می شود. این پارتیشن همان پارتیشنی است که فایل های مورد نیاز برای راه اندازی سیستم عامل در آن قرار دارد و همان پارتیشن Active کامپیوتر شماست.

ادامه مطلب

  • hiva shabake
  • ۰
  • ۰

 آموزش دستورات Diskpart – بخش سوم

 توجه: برای بکار بردن اغلب فرمان ها نیاز به فرمان های جانبی است.در تصاویر این متن آموزشی، فرمان اصلی با رنگ زرد و فرمان های جانبی با رنگ سبز مشخص شده اند.

 توجه2: در صورتی که قصد اجرا و تست دستورات آموزش داده شده در این مقاله را دارید، پیشنهاد می کنیم حتما از نرم افزار های مجازی سازی مانند VirtualBox ، Hyper-V یا VMWare و در صورت عدم دسترسی به آن ها از یک فلش مموری استفاده کنید. تست این دستورات بر روی Disk اصلی کامپیوترتان ممکن است باعث پاک شدن و از دست رفتن اطلاعات گردد.

 Expand

این فرمان حجم Vdisk را افزایش می دهد. به تصویر زیر توجه کنید:

 

 

 

FileSystem

این فرمان File System درایوها و Allocation Unit Size مرتبط با همان File System را نمایش می دهد.

 

 Import

اگر می خواهید از دو یا چند دیسک استفاده کنید در هنگام اتصال دیسک جدید، باید آنرا وارد گروه دیسک های Online کنید. برای این کار دیسک مورد نظر را انتخاب و سپس Import کنید.

Inactive

فرمان Active را به خاطر بیاورید، این فرمان نقطه مقابل آن است یعنی یک Partition را غیرفعال می کند.

ادامه مطلب

  • hiva shabake